ရုပ္နာမ္အကုန္သိမွမဂ္ဖိုလ္တရားရမွာတဲ႕လား ?

ဓာတ္ ၄-ပါးမွ် အကုန္မသိဘဲ ရဟႏၲာျဖစ္ပံု
**********************************


မဂ္ဖိုလ္သို႔ေရာက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တုိင္းပင္ ႐ုပ္နာမ္ကို သိပံုတူသည္ ဟူ၍၎င္း၊ ပါဠိ အ႒ကထာတုိ႔၌ အက်ယ္ျပသည့္ အတိုင္း အလံုးစံုကိုသိမွ မဂ္ဖိုလ္ကို ရႏိုင္သည္ဟူ၍၎င္း ထင္တတ္ၾက၏။ ထုိသို႔ကား မထင္မွတ္သင့္ေပ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ နည္းဟူမူ-မိမိတုိ႔၏ ပါရမီဉာဏ္အားေလ်ာ္စြာသာ သိႏိုင္ေသာေၾကာင့္တည္း၊ ထင္႐ွားေစဦးအံ့-အျမင့္ဆံုး တိကၡဘဗၺပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္လွ်င္,သာ၀ကတို႔၏ အရာ၌ အျပည့္အစံု က်ယ္၀န္းစြာ သိႏိုင္ရာ၏။ သို႔ေသာ္, အဘိဓမၼာ ေဒသနာေတာ္ႏွင့္အညီကား မသိႏိုင္ေခ်။ အႏုပဒသုတ္၌ ထင္႐ွားလတံ့။ အည့ံဆံုး မႏၵဘဗၺပုဂၢိဳလ္ျဖစ္လွ်င္ကားç မဂ္ဖိုလ္သို႔ ေရာက္ႏိုင္႐ုံမွ် အခ်ဳိ႔ကိုသာ သိႏိုင္ရာ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္, မူလပဏ္-မူလပရိယာယသုတ္ အ႒ကထာ (၅၄)၌ "သာ၀ကာ ဟိ ဟတုႏၷံ ဓာတူနံ ဧကေဒသ ေမ၀ သမၼသိတြာ နိဗၺာနံ ပါပုဏႏၲိ"ဟု မိန္႔ဆိုေလၿပီ။

သာ၀ကာ၊ သာ၀ကတုိ႔သည္။ စတုႏၷံ ဓာတူနံ။ ပထ၀ီ,အာေပါ, ေတေဇာ,၀ါေယာ ဟူေသာ ဓာတ္ေလးပါးတုိ႔တြင္။ ဧကေဒသေမ၀၊ တခ်ဳိ႔တစိတ္မွ်ကိုသာလွ်င္။ သမၼသိတြာ၊ သံုးသပ္၍။ နိဗၺာနံ၊ နိဗၺာန္သို႔။ ပါပုဏႏၲိ၊ ေရာက္ကုန္၏။

အ႒ကထာ၌သာ မဟုတ္ေသး၊ သဠာယတနသံယုတ္ပါဠိေတာ္ (၃၉၆)၌လဲ ဤသို႔ေသာ အနက္အဓိပၸါယ္ ကို ေဖာ္ျပ လ်က္႐ွိေသး၏။ ေဖာ္ျပပံုကား-အဘယ္မွ်ေလာက္သိလွ်င္,အသိဉာဏ္ စင္ၾကယ္ပါသနည္း ?ရဟႏၲာ ျဖစ္ပါသနည္း?ဟု ရဟန္းတပါးက ေမးေလွ်ာက္၍, ရဟႏၲာႀကီးေလးပါးတုိ႔က မိမိတုိ႔၏ အားထုတ္သိျမင္ပံုအတိုင္း အသီးအသီး ေျဖေတာ္မူၾက ၏။

ပဌမ ရဟႏၲာႀကီး၏ ေျဖဆိုပံု။ ။ယေတာ ေခါ အာ၀ုေသာ ဆႏၷံ ဖႆာယတနာနံ သမုဒယဥၥ အတၳဂၤမဥၥ ယထာဘူတံ ပဇာနာတိ၊ ဧတၱာ၀တာ ေခါအာ၀ုေသာ ဘိကၡဳေနာ ဒႆနံ သု၀ိသုဒၶံ ေဟာတိ။

ငါ့႐ွင္၊ အၾကင္အခါ၌ ဖႆျဖစ္ေၾကာင္း အဇၩတၱိကာယတန ၆-ပါးတို႔၏ ျဖစ္ျခင္း,ပ်က္ျခင္းကို မွန္ကန္စြာသိ၏၊ ငါ့႐ွင္၊ ဤမွ်ေလာက္သိလွ်င္,ရဟန္း၏ ဉာဏ္အျမင္သည္ ေကာင္းစြာ စင္ၾကယ္ပါ၏။ "ရဟႏၲာ ျဖစ္ပါၿပီ"ဟု ဆိုလို၏။

ဤအေျဖသည္ အဇၩတၱိကာယတန ၆-ပါးကိုသာ႐ႈ၍ ရဟႏၲာျဖစ္ေသာ မေထရ္ႀကီး၏အေျဖေပတည္း။ ဤရဟႏၲာႀကီး ၏႐ႈနည္းကိုၾကည့္လွ်င္ ဗဟိဒၶတရား အလံုးစံုကို မ႐ႈဟုေတြ႔ရ၏။ အဇၩတၱ၌လဲ စကၡဳ, ေသာတ,ဃာန,ဇိ၀ွါ,ကာယ ဟူေသာ ႐ုပ္ငါးခုကိုသာ႐ႈသည္
၊ ႀကြင္းေသာ႐ုပ္တို႔ကို မ႐ႈဟုေတြ႔ရ၏။ နာမ္တရားတုိ႔တြင္လဲ စိတ္တခုကိုသာ႐ႈသည္။ ေစတသိက္တို႔ကို မ႐ႈဟုေတြ႔ရ၏။ သို႔ေသာ္လဲ ဤနည္းအတိုင္း႐ႈ၍ ထိုမေထရ္မွာ ရဟႏၲာျဖစ္ေလၿပီ။ ဤနည္းကို မသင့္ဟု မည္သူဆုိႏိုင္ပါ အံ့နည္း။ အမွန္အားျဖင့္ကား အက်ယ္ျပေသာ ပါဠိ, အ႒ကထာတုိ႔ႏွင့္ညီ၍ သင့္သည္ဟူ၍သာ ဆိုအပ္၏။ ညီပံုကား-ထင္႐ွား ေသာ အဇၩတၱိကာယတနတုိ႔ကို ပဓာနျပဳ၍႐ႈျခင္းသည္ ၎တုိ႔ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ျဖစ္ေသာ ဗာဟိရာယတန ၆-ပါးတုိ႔၌လဲ ႐ႈျခင္း ကိစၥ,သိျခင္းကိစၥကို ၿပီးေစသည္သာတည္း။ သို႔ျဖစ္၍ ႐ုပ္နာမ္အလံုးစံုကို႐ႈသည္,သိသည္သာ မည္ေသာေၾကာင့္ အက်ယ္ျပ ေသာ ပါဠိ,အ႒ကထာတုိ႔ႏွင့္ ညီေပသည္။

ဒုတိယရဟႏၲာႀကီးက။ ။"ဥပါဒါနကၡႏၶာ ငါးပါးတုိ႔၏ အျဖစ္,အပ်က္ကိုသိလွ်င္,ရဟႏၲာျဖစ္သည္ဟု ေျဖဆို၏။ ဤအေျဖ မွာ အလံုးစံု ျပည့္စံု၏။

တတိယရဟႏၲာႀကီး၏ ေျဖဆိုပံု။ ။ယေတာ ေခါ အာ၀ုေသာ စတုႏၷံ မဟာဘူတာနံ သမုဒယဥၥ အတၳဂၤမဥၥ ယထာဘူတံ ပဇာနာတိ၊ ဧတၱာ၀တာ ေခါ အာ၀ုေသာ ဘိကၡဳေနာ ဒႆနံ သု၀ိသုဒၶံ ေဟာတိ။

ငါ့႐ွင္၊ အၾကင္အခါ၌ မဟာဘုတ္ေလးပါးတုိ႔၏ အျဖစ္, အပ်က္ကို မွန္ကန္စြာ သိ၏။ ငါ့႐ွင္၊ ဤမွ်ေလာက္သိလွ်င္, ရဟန္း၏ ဉာဏ္အျမင္သည္ ေကာင္းစြာ စင္ၾကယ္ပါ၏။ "ရဟႏၲာ ျဖစ္ပါၿပီ"ဟု ဆိုလို၏။

ဤရဟႏၲာႀကီး၏ ႐ႈပံု၌ မဟာဘုတ္ ၄-ပါးမွ
 ႀကြင္းေသာ႐ုပ္ နာမ္အလံုးစံုကို မ႐ႈဟုေတြ႔ရ၏။ သို႔ေသာ္လဲ ရဟႏၲာ ျဖစ္ေစႏိုင္ေသာ ႐ႈနည္းမွန္သာတည္း။ သို႔ျဖစ္၍ မဟာဘုတ္ ၄-ပါးကို ပဓာနျပဳ၍႐ႈျခင္းသည္ ထိုမဟာဘုတ္တုိ႔ႏွင့္ တေပါင္း တည္း တျပိဳင္နက္ျဖစ္ေသာ ႐ုပ္နာမ္တုိ႔၌ ႐ႈျခင္း,သိျခင္း ကိစၥၿပီးေသာေၾကာင့္ အက်ယ္ျပေသာ ပါဠိ,အ႒ကထာတုိ႔ႏွင့္ မဆန္႔က်င္ ဟူ၍သာမွတ္အပ္၏။ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္းဟူမူ-ထိုပါဠိ,အ႒ကထာတုိ႔၌ ပုဂၢိဳလ္အမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႔၏ အက်ဥ္း,အက်ယ္ ႐ႈပံုသိပံုအလံုးစံုကို သိမ္းက်ဳံး၍သာျပ၏၊ ထိုအလံုးစံုကို ပုဂၢိဳလ္တိုင္းပင္ ပဓာနျပဳ၍ ႐ႈရသိရမည္ဟူ၍ကား မဆိုလိုေသာေၾကာင့္ ေပတည္း။

စတုတၳ ရဟႏၲာႀကီးက။ ။"ယံ ကိဥၥိ သမုဒယဓမၼံ သဗၺံ တံ နိေရာဓေမၼႏၲိ ယထာဘူတံ ပဇာနာတိ-ျဖစ္ျခင္း သေဘာ႐ွိေသာ တရားဟူသမွ်သည္ ခ်ဳပ္ျခင္းသေဘာ႐ွိသည္ဟု မွန္ကန္စြာသိလွ်င္ ဉာဏ္အျမင္ စင္ၾကယ္ပါၿပီ။ ရဟႏၲာျဖစ္ပါၿပီ"ဟု ေျဖဆို ၏။ ဤအေျဖသည္လည္း အလံုးစံု ျပည့္စံု၏။

ေမးေလွ်ာက္ေသာ ရဟန္းသည္ကား "ရဟႏၲာတုိင္းပင္ ႐ုပ္နာမ္ အလံုးစံုကို သိရမည္,သိပံုခ်င္းလဲ တူရမည္"ဟု ထင္ျမင္ယူဆခ်က္႐ွိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အခ်ဳိ႔ အေျဖ၌ ႐ုပ္နာမ္မစံုလင္သည့္ျပင္ အခ်င္းခ်င္းလဲ မတူၾကေသာ အေျဖ ၄-မ်ဳိးကို ၾကားရေသာအခါ သေဘာမက်ႏိုင္၍ ျမတ္စြာဘုရားအား ေလွ်ာက္ထားျပန္ေလ၏။ ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားက "ယထာ ယထာ အဓိမုတၱာနံ ေတသံ သပၸဳရိသာနံ ဒႆနံ သု၀ိသုဒၶံ ေဟာသိ၊ တထာ တထာ ေခါ ေတဟိ သပၸဳရိေသဟိ ဗ်ာကတံ = အၾကင္ အၾကင္အျခင္းအရာအားျဖင့္ ႏွလံုးသြင္း ႐ႈမွတ္ကုန္ေသာ ထို သူေတာ္ေကာင္း ၄-ဦးတုိ႔၏ ဉာဏ္အျမင္သည္ စင္ၾကယ္ေလၿပီ။ ထိုထို အျခင္းအရာျဖင့္သာလွ်င္ ထိုသူေတာ္ေကာင္း ၄-ဦးတုိ႔က ေျဖၾကားအပ္ေပသည္"ဟု မိန္႔ေတာ္မူေလ၏။ "မိမိတုိ႔ ရဟႏၲာ ျဖစ္သည္တိုင္ေအာင္ ႐ႈပံုကိုသာလွ်င္ အသီးအသီး ေျဖၾကားၾကသည္၊ အေျဖ ၄-မ်ဳိးလံုးပင္ ရဟႏၲာျဖစ္ေၾကာင္း နည္းမွန္ခ်ည္း ပင္"ဟု ဆိုလို၏။

ျပခဲ့ၿပီးေသာ ပါဠိအ႒ကထာတုိ႔ျဖင့္ "တျပိဳင္နက္ျဖစ္ေပၚေသာ ႐ုပ္နာမ္တုိ႔ကို အဘိဓမၼာက်မ္းဂန္တုိ႔၌ အက်ယ္ျပသည့္ အတိုင္း ခရားေစ့တြင္းက် ေစ့ငစံုလင္ေအာင္ မ႐ႈႏိုင္ေသာ္လဲ ျမင္ခိုက္စသည္၌ အထူးထင္႐ွားေသာ ႐ုပ္နာမ္တခုခုကို ႐ႈ႐ုံမွ်ျဖင့္ တျပိဳင္နက္ တေပါင္းတည္းျဖစ္ေသာ ႐ုပ္နာမ္ ဟူသမွ်တုိ႔၌႐ႈျခင္း,သိျခင္း ကိစၥၿပီးသည္ ျဖစ္၍ အရဟတၱဖိုလ္အထိ ေရာက္ႏိုင္ ေၾကာင္းကို" ထင္႐ွားသိသာေပၿပီ။

ဝိပႆနာရႈနည္းက်မ္းပထမတြဲႏွာ-၂၅၇/၂၆၁
မဟာစည္ဆရာေတာ္။
-----------------------------------------------------

ဆက္လက္၍ဓမၼမိတ္ေဆြတို႕လယ္တီ
ဆရာေတာ္၏အကိုးအကားေလးဆက္လက္
ဖတ္ရႈႀကည့္ႀကပါဦး………

★ စိတ္တစ္လုံးပုိင္ ရဟႏၲာျဖစ္ႏုိင္
--------------------------------------------

ဝိဉာေဏ ဘိကၡေဝ အာဟာေရ ပရိညာေတ နာမ႐ူပံပရိညာတံ ေဟာတိ၊ နာမ႐ူေပ ပရိညာေတ အရိယ သာဝကႆနတၴိ ကိဥၥိ ဥတၱရိကရဏီယႏၲိ ဝဒါမိ။ဘိကၡေဝ=ရဟန္းတုိ႔၊ ဝိညာေဏအာဟာေရ=ဝိညာဏာဟာရကုိ၊ပရိညာေတ=ပုိင္ပုိင္သိ႐ွိေသာ္၊ ဝါ=ပရိညာသုံးပါးျဖင့္ အဆုံးတုိင္ပုိင္ႏုိင္သည္႐ွိေသာ္၊ နာမ႐ူပံ=နာမ္ဟူသမွ် ႐ုပ္ဟူသမွ်သည္ ပရိညာတံအလုိလုိ ပုိင္ႏုိင္မႈကိစၥ ၿပီးစီးေလေတာ့သည္၊ ေဟာတိ=ျဖစ္၏၊ နာမ႐ူေပ=နာမ္႐ုပ္ႏွစ္ပါးသည္၊ ပရိညာေတ=အလုိလုိ ပုိင္ႏုိင္မႈ ၿပီးစီးခဲသည္႐ွိေသာ္၊အရိယသာဝကႆ=ငါဘုရားတပည့္သားအား၊ ဥတၱရိ=ထုိထက္အလြန္၊ကိဥၥိ=တစ္စုံတစ္ခုမွ်၊ ကရဏီယံ=ျပဳဖြယ္ လုပ္ဖြယ္ အားထုတ္ဖြယ္ကိစၥသည္၊ နတၴိ=မ႐ွိၿပီ၊ ဣတိ=ဤသုိ႔၊ ဝဒါမိ=ငါဘုရားေဟာေတာ္မူ၏။ဝိညာဏာဟာရဆုိသည္ကား စိတ္ကုိဆုိသတည္း၊ စိတ္တစ္လုံးပုိင္ႏုိင္လွ်င္ အၿပီးတုိင္ေသာ ပါဠိေတာ္။

★ ဖႆတစ္လုံးပုိင္ ရဟႏၲာျဖစ္ႏုိင္
--------------------------------------------

ဖေႆ ဘိကၡေဝ အာဟာေရ ပရိညာေတ တိေႆာ ေဝဒနာပရိညာေတ ေဟာႏၲိ၊ တီသု ေဝဒနာသု ပရိညာတာသု အရိယသာဝကႆ နတၴိ ကိဥၥိ ဥတၱရိ ကရဏီယႏၲိ ဝဒါမိ။္ဘိကၡေဝ၊ ရဟန္းတုိ႔၊ ဖေႆ အာဟာေရ၊ ဖႆာဟာရကုိ၊ပရိညာေတ၊ ပုိင္ပုိင္သိသည္႐ွိေသာ္၊ ဝါ=ပရိညာသုံးပါးျဖင့္ အဆုံးတုိင္ပုိင္ႏုိင္သည္႐ွိေသာ္၊ တိေႆာ ေဝဒနာ၊ သုံးပါးေသာ ေဝဒနာတုိ႔သည္၊ပရိညာတာ၊ အလုိလုိ ပုိင္ႏုိင္မႈကိစၥ ၿပီးစီးကုန္ေတာ့သည္၊ ေဟာႏၲိ၊ျဖစ္ကုန္၏၊ တီသု ေဝဒနာသု၊ သုံးပါးေသာ ေဝဒနာတုိ႔သည္၊ပရိညာတာသု၊ အလုိလုိ ပုိင္ႏုိင္မႈကိစၥ ၿပီးစီးကုန္သည္႐ွိေသာ္၊ အရိယသာဝကႆ၊ ငါဘုရားတပည့္သားအား၊ ကိဥၥိ ဥတၱရိ၊ ထုိထက္အလြန္၊ကိဥၥိ၊ တစ္စုံတစ္ခုမွ်၊ ကရဏီယံ၊ ျပဳဖြယ္ လုပ္ဖြယ္ အားထုတ္ဖြယ္ကိစၥသည္၊ နတၴိ၊ မ႐ွိၿပီ၊ ဣတိ၊ ဤသုိ႔၊ ဝဒါမိ၊ ငါဘုရားေဟာေတာ္မူ၏။ဖႆာဟာရဆိုသည္ကား ဖႆ ေစတသိက္ကို ဆိုသတည္း၊ ဖႆတစ္လုံးပုိင္ႏိုင္လွ်င္ အၿပီးတိုင္ေသာ ပါဠိေတာ္။

★ ေစတနာတစ္လုံးပုိင္ ရဟႏၲာျဖစ္ႏိုင္
--------------------------------------------------

* မေနာသေဥၥတနာယ ဘိကၡေဝ အာဟာေရ ပရိညာေတတိေႆာ တဏွာ ပရိညာတာ ေဟာႏၲိ။ တီသု တဏွာသု ပရိညာတာသုအရိယသာဝကႆ နတၴိ ကိဥၥိ ဥတၱရိ ကရဏီယႏၲိ ဝဒါမိ။* နိဒါဝဂၢ သံယုတၱပါဠိ-ႏွာ-၃၂၃။ဘိကၡေဝ=ရဟန္းတို႔၊ မေနာသေဥၥတနာယ အာဟာေရ= မေနာသေဥၥတနာ အာဟာရကုိ၊ ပရိညာေတ=ပုိင္ပိုင္သိသည္႐ွိေသာ္၊ ဝါ၊ပရိညာသုံးပါးျဖင့္ အဆုံးတိုင္ ပုိင္ႏိုင္သည္႐ွိေသာ္၊ တိေႆာ တဏွာ=ကာမတဏွာ, ႐ူပတဏွာ, အ႐ူပ တဏွာတည္းဟူေသာ သုံးပါးေသာတဏွာတို႔ကို၊ ပရိညာတာ=အလိုလိုပိုင္ႏိုင္မႈကိစၥ ၿပီးစီးကုန္ေတာ့သည္၊ေဟာႏၲိ=ျဖစ္ကုန္၏၊ တီသု တဏွာသု=သုံးပါးတဏွာတို႔သည္၊ ပရိညာတာသု=အလိုလိုပိုင္ႏိုင္မႈ ၿပီးစီးကုန္သည္႐ွိေသာ္၊ အရိယသာဝကႆ=ငါဘုရားတပည့္သားအား၊ ဥတၱရိ=ထိုထက္အလြန္၊ ကိဥၥိ=တစ္စုံတစ္ခုမွ်၊ကရဏီယ=ျပဳဖြယ္လုပ္ဖြယ္အားထုတ္ဖြယ္ကိစၥသည္၊ နတၴိ=မ႐ွိၿပီ၊ ဣတိ=ဤသုိ႔၊ ဝဒါမိ=ငါဘုရား ေဟာေတာ္မူ၏။မေနာသေဥၥတနာဟာရဆိုသည္ကား ေစတနာေစတသိက္ကိုဆိုသတည္း၊ ေစတနာတစ္လုံးပိုင္လွ်င္ အၿပီးတိုင္ေသာ ပါဠိေတာ္။

★ သညာတစ္လုံးပိုင္ ရဟႏၲာျဖစ္ႏိုင္
-----------------------------------------------

* သညာ ပရိညာ ဝိတေရယ်။* သညာပရိညာ ဝိတေရယ်၊ (သုတၱနိပါတ ဆ႒ ႏွာ-၄ဝဝ။)သညာ=သညာတစ္လုံးကုိ၊ ပရိညာ-ပရိညာယ=ပရိညာသုံးပါးျဖင့္အဆုံးတိုင္ ပိုင္ႏိုင္သည္႐ွိေသာ္၊ ၾသဃံ=သံသရာေရအယဥ္ကို၊ ဝိတေရယ်=လြန္ႏိုင္ရာ၏။သညာေစတသိက္တစ္လုံး ပိုင္ႏိုင္လွ်င္ အၿပီးတိုင္ေသာပါဠိေတာ္။

★ ေဝဒနာတစ္လုံးပုိင္ ရဟႏၲာျဖစ္ႏိုင္
-----------------------------------------------

သုခံ ဝါ ယဒိ ဝါ ဒုကၡံ၊ အဒုကၡ မသုခံ ပိ စ။အဇၩတၱဥၥ ဗဟိဒၶိဝါ စ၊ ယံကိဥၥိ အတၴိ ေဝဒယိတံ။ဧတံ ဒုကၡႏၲိ ဉတြာန၊ ေမာသဓမၼံ ပေလာကိနံ။ဖုႆ ဖုႆ ဝယံ ပႆံ၊ ဧဝံ တတၴ ဝိဇာနာတိ။ေဝဒနာနံ ခယာ ဘိကၡဳ၊ နိစၧေတာ ပရိနိဗၺဳေတာ။သုခံ ဝါ=သုခေဝဒနာသည္ လည္းေကာင္း၊ ယဒိ=ထိုမွတစ္ပါး၊ ဒုကၡံဝါ=ဒုကၡေဝဒနာသည္လည္းေကာင္း၊ အဒုကၡ မသုခံ ပိ စ=ဥေပကၡာေဝဒနာသည္လည္းေကာင္း၊ ဣတိ=ဤသုိ႔၊ အဇၩတၱဥၥ=မိမိသႏၲာန္၌လည္းေကာင္း၊ ဗဟိဒၶိဝါ စ=အပျဖစ္ေသာ နတ္ လူ ျဗဟၼာ သတၱဝါတို႔၏သႏၲာန္၌လည္းေကာင္း၊ ယံကိဥၥိ=အလုံးစုံေသာ၊ ေဝဒယိတံ=ခံစားမႈသည္၊အတၴိ= ႐ွိ၏၊ ေမာသဓမၼံ= မ်က္လွည့္အလားကဲ့သုိ႔ လွည့္စားလိမ္လည္ျခင္းသေဘာ႐ွိထေသာ၊ ပေလာကိနံ=ခံစား စံစားဆဲတြင္ လွ်ပ္ေရာင္ အလားကဲ့သုိ႔ ဖ႐ုိဖရဲ ေပ်ာက္ကြယ္ျခင္း သေဘာ႐ွိထေသာ ၊ ဧတံ= ဤေဝဒနာသုံးပါးကုိ၊ ဒုကၡႏၲိ=ဒုကၡသစၥာဟူ၍၊ ဉတြာန=အဟုတ္သိျမင္၍၊ ဖုႆဖုႆ=ဣ႒ာ႐ုံ, အနိ႒ာ႐ုံခိုက္တိုက္ ထိပါးရာ ကိုယ္အဂၤါ၌ ေရပြက္ငယ္ေတြလား တဖြားဖြား ေပၚေပါက္၍၊ ဝယံ=ခ်ဳပ္ကြယ္ေပ်ာက္ဆုံးမႈကုိ၊ပႆံ-ပေႆာ=ပစၥကၡဒိ႒ ထင္ျမင္ေအာင္ ႐ႈသည္႐ွိေသာ္၊ တတၴ=ထိုေဝဒနာတို႔၌၊ ဧဝံ=ဤသုိ႔ အနိစၥအစစ္ ဒုကၡအစစ္ အနတၱအစစ္ဧကန္ျဖစ္၏ဟူ၍၊ ဝိဇာနာတိ=အထူးသိႏိုင္ေလ၏၊ ဘိကၡဳ=ရဟန္းသည္၊ေဝဒနာနံ=ေဝဒနာတို႔၏၊ ခယာ=ကုန္ၿငိမ္းျခင္းေၾကာင့္၊ ဝါ=ကုန္ျခင္းခန္းျခင္းဟူေသာ ခယအမႈကုိ ထင္ျမင္ျခင္းေၾကာင့္၊ နိစၧေတာ=အာ႐ုံေျခာက္ပါးႏွင့္တကြ ေဝဒနာဓမၼတို႔၌ ေတာင့္တျခင္းဟူေသာ ဆာေလာင္ငတ္မြတ္ျခင္း ကင္းသည္ျဖစ္၍၊ ပရိနိဗၺဳေတာ=အၿငိမ္းႀကီး ၿငိမ္းေလ၏။ေဝဒနာ တစ္လုံးပိုင္ႏိုင္လွ်င္ အၿပီးတိုင္ေသာ ပါဠိေတာ္။ဤပါဠိေတာ္မ်ားကုိ ေထာက္၍ ထိုငါးပါးေသာ တရားတို႔တြင္တစ္ခုခုေသာ တရား၌ ပရိညာသုံးပါး အၿပီးတိုင္ ထေျမာက္ေအာင္အားထုတ္ႏိုင္ပါလွ်င္ တစ္ခုတည္းႏွင့္ အရဟတၱဖိုလ္တိုင္ေပါက္ေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္းကုိ သိအပ္ ယုံၾကည္အပ္သတည္း။

''အနတၱဒီပနီ'' က်မ္း ႏွာ-၁၃၄-၁၃၈
လယ္တီဆရာေတာ္
-----------------------------------------------

ခပ္သိမ္းေသာ ႐ုပ္ဟူသမွ်သည္ ပထဝီ၌မွီတြယ္၍ ျဖစ္ၾကရ ကုန္၏၊ ခပ္သိမ္းေသာ ပဥၥေဝါကာရ နာမ္ခႏၶာဟူသမွ်သည္ ႐ုပ္၌မွီတြယ္၍ျဖစ္ၾကရ၏၊ ပထဝီ၏ျဖစ္မႈ ပ်က္မႈ ဥဒယဗၺယ-အခ်က္ကိုထင္ျမင္ႏိုင္ပါလွ်င္ ၾကြင္းေသာ ႐ုပ္နာမ္တို႔၏ ျဖစ္မႈ ပ်က္မႈ ဥယဗၺယ အခ်က္ကိုလည္း ထင္ျမင္ျခင္းငွါလြယ္လွ၏။ (ဤကား ဝိပကာရ႐ုပၸနအပ်က္ကို ျပဆိုခ်က္တည္း။)

လယ္တီကမၼ႒ာန္းက်မ္း ႏွာ ၂၆၂-၂၆၃

ဖတ္ရႈအားေပးမႈကိုေက်းဇူးတင္ပါသည္။
(Aung AungZaw)